Aplikatory wieloigłowe Lyapko stosowane są w przypadku schorzeń układu pokarmowego takich, jak:

  • nieżyty żołądka
  • hipotonia żołądka
  • choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy
  • dyskineza przewodu pokarmowego
  • kolki (zaparcia)
  • dyskineza pęcherzyka żółciowego
  • kolka wątrobowa
  • zapalenie trzustki.

Chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy często towarzyszy nadmierne wydzielanie soku żołądkowego. W takich przypadkach czas oddziaływania aplikatorem to 20-30 minut. Jeśli syndrom bólu jest wyraźny, to aplikator przykładamy na plecy, powyżej i poniżej projekcji bólu. Na obszar brzucha można umocować maleńkie aplikatory lub pasy aplikacyjne na 30-40 minut. Można na te miejsca oddziaływać aplikatorem wałkiem przez 10-15 minut. Główny cel, to uzyskanie ulgi i  zniknięcie bólu. Jeśli ból trwa nadal, to należy zacząć oddziaływać na oddalone strefy – łydki i na stopy.

Przy schorzeniach przewodu pokarmowego, wątroby i nerek aplikatorami należy oddziaływać na środkowy lub dolny odcinek pleców i pod lędźwie, a dla wzmocnienia efektu – na brzuch. Na te części ciała można stosować aplikatory pasy Lyapko „Podróżnik” lub „Malec”.

Przy chorobie wrzodowej żołądka i zapaleniu trzustki aplikatorami należy oddziaływać na dolny odcinek kręgosłupa piersiowego i odcinek lędźwiowy, a w przypadku nasilenia choroby – powyżej i poniżej strefy bólu (plecy i brzuch).

W przypadkach patologii dróg żółciowych, przełyku, żołądka, którym towarzyszą: obniżenie apetytu, zmniejszenie ilości spożywanych posiłków, dyskinezy dróg żółciowych i inne symptomy funkcjonalnej niewydolności układu pokarmowego, zaleca się oddziaływanie aplikatorem płaskim lub wałkiem na okolice brzucha, pleców i miednicy po jedzeniu w celu zaktywizowania i stymulowania systemów fermentacyjnych oraz poprawy przyswajalności pokarmów.

Przy nadwadze, oddziaływanie najczęściej przeprowadzamy przed jedzeniem (na „głodny” żołądek). Takie zastosowanie aplikatora obniża apetyt, zmniejsza ilość spożywanego pokarmu i włącza mechanizm spalania niepotrzebnych zapasów tłuszczu, przekształcając go w niezbędną organizmowi energię.

Przy chronicznych zapaleniach wątroby i woreczka żółciowego czy też przy dyskinezie pęcherza można stosować aplikator jako „grzałkę” na okolice prawego podżebrza.

Przy patologii wątroby, wydzielniczej niewydolności żołądka i trzustki oddziaływanie aplikatorem powinno być krótkie (5-7 minut), na miejsca bolące – strefa nadbrzusza i obszary strefy odcinka kręgosłupa piersiowo-lędźwiowego. Należy oddziaływać do czasu pojawienia się odczucia ciepła, rozluźnienia oraz zaniku bólu.

Przy kolkach, dysfunkcji jelit i zaparciach,  oddziaływanie powinno się rozpocząć  od tych miejsc, które w najkrótszym czasie pomagają osiągnąć efekt leczniczy, a więс okolicę brzucha w celu usunięcia syndromu bólu, wzdęć i napięć jelit, oraz znormalizowania perystaltyki jelit i stolca.

Po operacjach w celu przyspieszenia gojenia i przywrócenia funkcji jelit zaleca się stosowanie aplikatorów powyżej i poniżej miejsca operacji (można przycisnąć woreczkami z piaskiem), dokonując wcześniej lub jednocześnie aplikacji na odpowiedni obszar na plecach, lędźwiach lub krzyżu

W przypadku braku przeciwwskazań, w celu  skuteczniejszego „uruchomienia” jelit, można poleżeć na aplikatorze całym brzuchem lub odpowiednią jego częścią przez 15-20 minut (tak postępuje się przy zaparciach, dyskinezie i atonii jelit).