Aplikatory doktora Nikolaya Lyapko produkowane są w postaci elastycznych mat gumowych z umocowanymi na nich igłami.

W podstawie gumowej, wokół igieł na brzegach aplikatora znajdują się wypustki ograniczające, które chronią skórę pacjenta przed nadmiernym ukłuciem czy uszkodzeniem. Rozmieszczenie igieł (odstępy między igłami) i dobór metali, z których są one wykonane, zmieniają się w zależności od indywidualnych potrzeb użytkownika.

Odstęp między igłami dobierany jest w zależności od indywidualnej wrażliwości skóry, która nie zawsze zależy od wieku (nastawienie na komfort doznań w czasie aplikacji).

Aplikatory wieloigłowe N.Lyapko produkowane są z różnych metali: żelaza, miedzi, cynku, niklu i srebra. Bazowe metale podstawy igieł – to miedź i żelazo. Niektóre igiełki posiadają trzon z jednego metalu, a pokrycie z drugiego, niektóre pokrywane są nawet dwoma metalami, a tylko koniuszek igły jest wolny, np. igły żelazne pokrywane są cynkiem lub niklem, a miedziane – srebrem.

Wszystkie wykorzystywane metale są występują w ciele człowieka i wynika z tego, że są z nim „spokrewnione”.

Najczęściej do produkcji aplikatorów używane jest żelazo. To właśnie żelazo wchodzi w skład komórek wątroby, śledziony, mózgu i włókien mięśni. Metal ten uczestniczy w procesach erytropoezy, aktywnie wpływa na bilans tlenu i dwutlenku węgla w organizmie, wchodzi w skład enzymów oddechowych. Zapotrzebowanie na żelazo wzrasta w okresie ciąży. Niedobór żelaza w organizmie wywołuje anemię. U dzieci z anemią spada odporność humoralna. Nie bez powodu w dawnych czasach ludzie zwrócili uwagę na właściwości lecznicze żelaznych igiełek.

Drugim metalem pod względem ważności jest miedź. Zawsze należała ona do metali leczniczych. Ojciec medycyny Hipokrates zalecał płukanie gardła czy polewanie ran siarczanem miedziowym. Perski naukowiec Avicenna używał płytek miedzianych, zalecał noszenie bransoletek z miedzi przy urazach, złamaniach itp.

Miedź jest najbardziej rozprzestrzenionym katalizatorem, w połączeniu z białkami aktywizuje działanie enzymów i określa ich specyfikę. Niedobór miedzi w organizmie prowadzi do zmian funkcji systemu nerwowego i zwiększenia aktywności spazmatycznej. U dzieci deficyt miedzi wywołuje spowolnienie wzrostu i rozwoju kości, a także defekty włosów.

Miedź bierze udział w syntezie kobiecych hormonów płciowych, stymuluje działanie insuliny, posiada działanie przeciwzapalne i antyseptyczne.

Cynk uczestniczy w rozlicznych procesach metabolicznych. Wpływa on na funkcję przysadki mózgowej, trzustki i gruczołów płciowych, wzrost i podział komórek. Cynk wchodzi w skład insuliny, uczestniczy w procesach krwiotwórczych i w regulowaniu wymiany węglowodanów, tłuszczy i białek. W przypadku deficytu cynku odnotowuje się stany przygnębienia, spowolnienie myślenia i zaniki pamięci.

Cynk reguluje osteogenezę, keratogenezę, przyspiesza procesy gojenia się ran, obniża możliwość powstania chorób onkologicznych.

Nikiel jest jednym z ważniejszych mikroelementów, wpływających na procesy krwiotwórcze, na regenerację erytrocytów i leukocytów. Zapobiega on rozwojowi białaczki. Ma wpływ na aktywność enzymów trawiennych, na funkcjonowanie wątroby i nerek. Działa przeciwzapalnie, przeciwbólowo i bakteriobójczo.

W starożytnych Indiach wykorzystywano igły ze srebra i złota. Wiemy bardzo dużo o leczniczych zaletach tych metali. W organizmie człowieka największa ilość srebra znajduje się w komórkach mózgowych, pigmentacyjnych otoczkach oczu i w przysadce mózgowej. Srebro posiada właściwości antyseptyczne i przeciwzapalne, uspokaja i rozluźnia system nerwowy, stabilizuje równowagę duchową.

Można powiedzieć, iż zawartość i zbilansowanie żelaza, miedzi, cynku, srebra i niklu w znaczącym stopniu wpływają na normalizację działalności narządów i systemów wewnętrznych człowieka.

Tak więc zastosowanie aplikatora wieloigłowego sprzyja odzyskaniu i zachowaniu zdrowia.

Mechanizmy działania aplikatorów wieloigłowych Nikolaya Lyapko Aplikator doktora Lyapko”

Metale zostały dobrane w taki sposób, że w szeregu elektrochemicznym stoją one daleko od siebie, a potencjał elektryczny każdego z nich różni się znacznie. Dlatego w kombinacji tworzą one pary galwaniczne.

Wykorzystanie igieł w refleksoterapii przy powierzchniowym oddziaływaniu wieloma igłami odbywa się na aktywne punkty akupunkturowe i wywołuje reakcje miejscowe, wyrażające się w zmianie ukrwienia danego odcinka skóry, temperatury, stopnia wrażliwości, wielkości potencjału elektrycznego i oporności.

Reakcja miejscowa jest źródłem długotrwałej pulsacji w ośrodkach nerwowych, narządach wewnętrznych, wegetatywnym układzie nerwowym, szybko zwiększa się działanie układu sercowo-naczyniowego. Do krwi zaczynają trafiać dodatkowe hormony i inne bardzo efektywne substancje, niezbędne do prawidłowej działalności życiowej. Ma miejsce przegrupowywanie ukrwienia, krew kierowana jest do najważniejszych narządów i tkanek.

Miedź, żelazo, nikiel, srebro i cynk – to pięć podstawowych metali, z których składa się aplikator wieloigłowy Nikolaya Lyapko.

Są one dobrane w taki sposób, że różnica potencjałów między nimi jest wystarczająco duża, a mikroskopijne strumienie jonowe mają dość wysoką intensywność w porównaniu z prądami w organizmie. To prądy, które oddziałują w sposób galwaniczno-elektryczny.

Na igłach tworzą się warstewki tlenku, powstaje efekt galwanizacji. Równocześnie na końcówkach igieł powstają punktowe prądy galwaniczne (maksymalny prąd), ponieważ mamy do czynienia z różnicą potencjałów między podstawowym metalem i peryferyjnym metalem pokrycia, które na krótko są zamknięte między sobą.

Oprócz tego między igłami z różnych metali w skórze powstają galwaniczne prądy między igłami. To odróżnia aplikator doktora Lyapko od wszystkich innych aplikatorów, które były znane w przeszłości i które są produkowane obecnie przez innych producentów. Dzięki temu refleksogenne działanie aplikatora wieloigłowego N.Lyapko utrzymuje się od kilku godzin do kilku dni. Wielkość tworzących się prądów galwanicznych między igłami zależy od stopnia przewodzenia skóry i nasycenia jej elektrolitami.

Obecność jonowych prądów galwanicznych i następującego po tym stopnia naładowania igiełek w aplikatorze wieloigłowym można określić przy pomocy aplikatora demonstracyjnego.

Jest to płytka podłączona do mikroamperomierza (galwanometru). Igły płytki składają się z dwóch metali: miedzi i cynku. Igiełki jednego rodzaju połączone są jednym przewodnikiem, a igiełki drugiego rodzaju – drugim przewodnikiem. Końcówki przewodników podłączane są do mikroamperomierza w celu zarejestrowania prądów ładowania, powstających w skórze między igłami.

Podczas dotykania skóry człowieka do igiełek aplikatora z różnych metali powstaje prototyp zwykłego akumulatora.

Oddziaływanie galwaniczno-elektryczne sprzyja poprawie przemiany materii, wzmocnieniu procesów naprawczych, działa zasysająco, pomaga w wypracowaniu aktywnych biologicznie substancji, poprawia przewodzenie impulsów nerwowych, obniża odczuwanie bólu.

Bezpośrednie działanie każdego z metali aplikatora

Wszystkie metale są „spokrewnione” z organizmem. Każda igła – to metaloterapia. Z praktyki medycznej N. G .Lyapko wiedział, że (w ekstremalnych warunkach, po ciężkich operacjach czy urazach) 20-minutowy zabieg aplikacyjny na daną część ciała prowadził do wytwarzania przez skórę enzymów, rozszczepiania i wchłaniania przez powierzchnię skóry. Na skórze widać to w postaci niebieskich punktów. -To bardzo dobry znak, – mówi lekarz, specjalista z zakresu refleksoterapii, Lyapko N.G.

Skóra w sposób rozumny wykorzystuje niezbędną ilość minimalnych dawek metalu z aplikatora. A my odbieramy to w postaci przyjemnych komfortowych odczuć. Najczęściej po 5-7 minutach człowiek zasypia. A wcześniej odczuwa przyjemne ukłucia, wibracje, pulsacje i ma inne doznania, których nie odbiera przy użyciu innych aplikatorów.

Humoralne działanie aplikatora przejawia się w elektroforezie metali w środowisku płynnym organizmu człowieka. Przy podrażnianiu receptorów skóry powstają prądy bioelektryczne, które przy określonej długości fali i odpowiedniej częstotliwości wahań oddziałują w sposób leczniczy.

Ile prądów powstaje?

Jest ich bardzo wiele. Przecież jest pięć rodzajów metali oraz igły z różnych metali i z różnymi powłokami. Między igłami i powłokami powstaje około ośmiu odmian potencjałów.

Aplikator doktora Lyapko działa, wywołując reakcje miejscowo-odcinkowe i ogólne.

Reakcja zależy od wielkości aplikatora lub od części ciała, na którą oddziałujemy wałkiem. Przejawia się podwyższoną temperaturą, lepszym ukrwieniem (zaczerwienieniem), zmianą oporności elektrycznej skóry.

Różne odcinki skóry w różny sposób reagują na oddziaływanie aplikatora, co jest uwarunkowane występowaniem procesów degeneracyjnych w narządach wewnętrznych, w kręgosłupie, korzonkach grzbietowo-rdzeniowych, w tkance nerwowej.

Na skórze procesy te odzwierciedlone są jak w lustrze. Przy kolejnych aplikacjach następuje rekonstrukcja (uzdrowienie) zniszczonych stref.

Aplikator działa w sposób uniwersalny!

Odcinki (strefy) skóry z podwyższonym przewodzeniem, znajdując się w stanie „nadmiaru”, rozładowują się, rozluźniają, dążą do normy, wydzielają przyjemne ciepło. Odcinki ze zmianami degeneracyjnymi „podładowują” się, tonizują, dążą do normy, odbudowują utraconą funkcję.

Działanie aplikatora wieloigłowego odpowiada głównej zasadzie refleksoterapii: „Zdrowie – to równowaga między nadmiarem i niedoborem”.

Jak zauważa N.G.Lyapko „…ogromna ilość igiełek, które dotykają do ciała, w sposób harmonijny wpływa na organizm. Każdy odcinek doładowuje się i rozładowuje samodzielnie z taką częstotliwością mocy prądu, jaka jest niezbędna danemu odcinkowi skóry”.